مومیایی برنادت

سخنان و اظهارات«برنادت»دراین باره،ابتدا با دیرباوری و شک و تردید و تکذیب مردم رو به رو شد.ولی دخترجوان حتی در سخت ترین بازپرسی ها برروی اظهارات خوداصرار می ورزید.کمی بعد نخستین شفایافتن ها درکنار چشمه اتفاق افتاد.این مسئله بیش ازهرچیزدیگر موجب شهرت سریع این دهکده ی کوچک گردید.تعداد بیشماری می آمدند،تا دراین جا ازمادر مقدس کمک وشفا بطلبند.امروز دهکده ی لورد بزرگترین زیارتگاه مریم مقدس درجهان است، مکان امید،مکانی که امروزه هنوز هم بیماران درتماس با چشمه دوباره سلامت خود را باز می یابند،آن ها هم برخی اوقات به طریقی،که علم ودانش غالبا توضیح وتوجیهی برای آن ندارد.

برخورد با مادرمقدس در غارلورد زندگی«برنادت سوبیروس»کوچک راکاملا تغییرداد.او که از تجربه ی دیدارهای خود بامادرمقدس سخت تکان خورده بود تصمیم گرفت راهبه شود.او درسال 1866میلادی(1245ه.ش)،درسن22سالگی،درشهرهمجوار روستای خود به نام نورز وارد صومعه ی سن جیلدارد گردید.اودر آن جا در آوریل1879(27فروردین1258ه.ش)در حالی که تازه سی و پنج ساله شده بود،بر اثر بیماری سل استخوان درگذشت.تابوت او سه روز پس از مرگ دریک عبادتگاه کوچک در باغ صومعه به خاک سپرده شد.او بیش ازسی سال در این مکان بدون هیچگونه مزاحمتی آرمید.اما هنگامی که مقدمات کار اثبات تقدیس فراهم آمد و تحقیق در این باره آغاز شد،مقامات کلیسا اجازه دادند تابوت اورا در حضور دو پزشک وچندنفردیگر باز شود.مشاهده ی جسد«برنادت»قدرت تکلم را از تمام حاضرین سلب کرد.او بدون هیچ تغییری بربستر خود آرمیده بود.

به دلیل اتهاماتی که بر این گزارش و اسقف مسئول تحقیق آن وارد کردند دوبار دیگرهم اثبات تقدیس انجام شد ولی بازهم جسد را بدون هیچ تغییری یافتند به استثنای پوست،که تغییر رنگ داده و جلوی چشم شهود رنگ تیره به خود گرفته بود.درسوم اوت1925(12مرداد1304ه.ش) مومیایی«برنادت»طی مراسم رسمی به صومعه ی سن جیلدارد نقل مکان داده شد.از آن زمان تاکنون او در آن جا در لباس رسمی راهبگی خود،با صورت و دست هایی که با پوشش مومی نازکی پوشانیده شده است،در یک تابوت شیشه ای به آرامش ابدی سپرده شده است.  

روحش شاد،!یادش گرامی باد!