اول یه چیزی!

این چند وقته حال آپ کردن نداشتم ببخشید!

دوم یه چیزی:

چرا کم لطفی می کنین؟؟؟ چرا دیگه نظر نمی دین؟؟؟ چرا سایه هاتون سنگین شده؟؟؟ دیر به دیر سر می زنین؟؟؟ چرا...؟ ها؟؟

استاد سید محمد حسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار در سال1283ه.ش در تبریز متولد شد.وی فرزند حاج آقا خشگنابی از وکلای درجه اول تبریز که از دانشمندان و اهل ادب بود می باشد.

شهریارتحصیلات خود را با خواندن گلستان و نصاب آغاز کرد و سپس تحصیلات متوسطه را در دارالفنون به پایان رسانید و وارد دانشکده ی طب شد. ولی پس از پنج سال تحصیل،کمی قبل از اخذ درجه ی دکترا،دانشکده را ترک گفت.

وی در سال 1310وارد خدمت دولت شد و به خراسان رفت و تا سال1314 در آن استان به کار دولتی اشتغال داشت سپس به تهران آمد و در بانک کشاورزی به ادامه ی خدمت مشغول گردید.سپس تأهل اختیار و در زادگاه خود تبریز اقامت گزید.

استاد شهریار بحق از ادیبان و سخن پردازان و شعرای کم نظیر ایران به شمار می رود و آثار او بارها در چاپ های گوناگون به طبع رسیده است ، اشعار حیدر بابای سلام او به ترکی از شاهکار های ادبیات فارسی به شمار می رود.

«همای رحمت» نام یکی از مشهورترین و شورانگیزترین سروده های استاد شهریار در وصف مولای متقیان حضرت علی(علیه السلام)است.وی در این سروده با بهره گیری از زبان صمیمی،عاطفی،ساده و روان باور و ایمان عمیق و ارادت خود را نسبت به اهل بیت آشکارتر ساخت.

بالاخره در مهرماه 1367 بدرود حیات گفت.وی را در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شده است.

همای رحمت

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را؟                که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را

 دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین                   به علی شناختم من به خدا قسم خدا را!